خوب...امتحانای بچه های مدرسه تموم شده...کسری ما هم یکی از اونا

کارنامش رو کسری رو وقتی دیدم،پرورشی شده بود 19 و عربی شده بود 75/19 بقیش بیست بود!

معدلش دقیق یادم نیست ولی طرفای 90/19 اینا بود.

جدا از همه چیز، که تفریح من سر به سر کسری گذاشتنه و از طرفی هم خیلی باجنبه است؛

ولی خوب...از تحسینش هم نباید گذشت.

یادمه سال سوم راهنمایی بابام بهم گفته بود که اگه معدلم بالای 8/19 بشه واسم یه سنتور میخره!

بابا هیچ وقت نه واسه من و نه واسه داداشام، جایزه تعیین نمیکرد به هر صورت وظیفون بود که نمراتمون خوب بشه،ولی اون سال همچین شرطی گذاشت.

حالا بین خودمون باشه من یهههههههههه خرییییی میزدم که اون سرش ناپیدا(اعترافات فوق ریالیستی!)

پیش خودم میگفتم من حتما باید معدلم بیست بشه!

یادم نمیره تماااااممم نمراتم بیست شد غیر از امتحان آخر که عربی بود!...من از همون بچگی با این درس مزخرف مشکل داشتم و یادمه شدم 5/19!

این چیزی که میخوام بگم رو دیگه مطمینا پیش خودمون باشه که،چه گریه اییییی که من نکردم!!!!

معدل اون ترمم شد 97/19 ولی خوب بابام به قولش وفا کرد،یه سنتور خیلی خوشگل واسم خرید.

سنتوری که که هنوز هم که هنوزه و  با وجود اینکه سنتورهای بهتری خریدم ولی همیشه اون واسه من یه چیز دیگه است!

اینم یادی از گذشته بود.

حالا دایی من هم واسه کسری یه دوچرخه خریده و امروز رفته بود پارک چیتگر که حالش رو ببره...

پ.ن : یه بار دیگه هم به خاطر درس گریه کردم که نمیگم!!...نه نه!...اصرار نکن،من نمیگم!